Blog

Help, mijn kind slaat zijn broer/zus

Is het tussen jouw kinderen soms ook geen rozengeur en maneschijn? Vind je het vervelend om hen elke keer te straffen als ze slaan? Merk je dat straffen weinig effect heeft en heb je het gevoel dat er meer achter zit? Ons eerste blogbericht op de website geeft je een andere kijk op slaan en de (positieve) zachte aanpak hiervan. Zo leer je je kind niet alleen dat slaan niet mag, maar ook dat jij als ouder hem hierin wilt helpen eerder dan veroordelen.

Wat doe jij als je je kind zijn broer of zus ziet slaan?

Soms gebeurt het uit het niets, onbegrijpelijk, zonder aanleiding. Opeens slaagt je zoon of dochter zijn/haar broer of zus. Daarnet waren ze nog leuk aan het spelen, maar nu weent er eentje van de pijn en de ander zit er grommend bij.

Omdat we vaak zelf niet geleerd hebben om om te gaan met onze gevoelens – we zijn een kei in het afleiden van onszelf zodat we niet te veel voelen – is het ook heel moeilijk om dit onze kinderen aan te leren en de momenten waarbij we dit kunnen aanleren te ontdekken en te gebruiken. Wanneer we ons kind een ander kind zien slaan, vallen we dan ook automatisch terug op straf. Time-outs, in de hoek staan, een week geen iPad, alles om hun proberen duidelijk te maken dat we er niet mee gediend zijn. Maar wat merken we achteraf? Ons kind wordt vaak nog bozer als het gestraft wordt. Het heeft niet het effect dat we hoopte. Het kind voelt zich onbegrepen. En eerlijk? Je voelt je er zelf ook niet altijd goed bij. Soms wringt het, maar blijf je dezelfde methode toepassen omdat je geen andere manier weet om ermee om te gaan.

Om een manier te vinden om om te gaan met slaan, is het noodzakelijk, maar niet voldoende om duidelijke grenzen te stellen. Het slaan komt wel degelijk van ergens. Onder dat slaan zit een gevoel. Een groot, alles innemend gevoel dat een kind niet begrijpt en niet kan overmeesteren. Wanneer een kind slaat vraagt het eigenlijk ‘help me, ik voel vanalles en ik heb geen idee hoe ik hiermee kan omgaan’. ‘Het is groter dan mezelf, help me hiermee om te gaan’.

Het krijgen van een broer of zus is een intense gebeurtenis. Opeens wordt er meer aandacht gegeven aan een ander wezentje dat ongevraagd komt deel uitmaken van het vertrouwde gezin. Opeens moet aandacht verdeeld worden, moet er gedeeld worden en is niets meer hoe het daarvoor was. Het kind voelt zich minderwaardig tegenover de baby die zo veel aandacht wegneemt, aandacht die vroeger alleen of meer van hem/haar was. Het verdriet van zijn plaatsje te moeten afstaan is zo groot dat ze er moeilijk mee om kunnen. Slaan is dan een goede afleider van dat gevoel. Slaan om niet te moeten voelen hoe verdrietig ze eigenlijk zijn.

Elke keer wij hierop reageren met boosheid, maken we hun hart harder. Leren we hen om dat onderliggende gevoel te negeren. Weg te duwen. Het er niet te laten zijn. We leren hen dat gevoelens onbelangrijk zijn en onwelkom.

Hoe kunnen we ons kind dan leren om niet meer te slaan, maar tegelijk ook aandacht besteden aan dat onderliggende gevoel, dat er te laten zijn en adequaat mee om te gaan? Hoe kunnen we ze helpen om hun emoties te beheersen zodat ze hun gedrag in de hand hebben?

  1. Maak verbinding

Als startpunt is het belangrijk om veiligheid, vertrouwen en verbinding te krijgen in jullie relatie. Misschien is die er al, misschien is die er soms. Het is het essentiële fundament in de ontwikkeling. Spendeer een half uur per dag exclusief aan tijd met je kind. Waarbij je 100% aanwezig bent voor hem en hem alleen. Laat hem zelf kiezen wat hij wilt doen in dat half uur. Hij zal zich fantastisch voelen om alle aandacht te krijgen en zal kunnen zien hoe hard jij er ook van geniet om samen tijd te spenderen.

  1. Maak de gevoelens luchtig, lach erom

Elk kind heeft luchtige momenten nodig en een kind dat slaat heeft het nog harder nodig om te lachen en te spelen rond agressie, angst en boosheid. Alle spelletjes die hem doen lachen over deze thema’s zijn verbindend voor jullie en helend voor hem. De meeste kinderen bedenken zelf de spelletjes die ze nodig hebben “Laten we spelen dat ik het monster ben en jou bang maak”. Als het spelletje niet aanslaat kan je bv. ook een kussengevecht beginnen waarbij je hem achternaloopt met een kussen en hij moet weglopen. Als hij begint te lachen en giechelen ben je op het goede pad!

  1. Wanneer je kind slaat, ga je eerst naar het kind dat geslagen werd

Hoewel je misschien automatisch je eerst wil richten naar het kind dat geslagen heeft om het een lesje te leren, is het beter om dit niet te doen. Duw even op pauze. Blijf staan en probeer je woede te laten zakken. Het kind dat jou nu eerst nodig heeft is het kind dat geslagen werd. Eerst het kind troosten dat geslagen werd, zal je helpen om je emotie te laten zakken en in een meer ‘zorgende-toestand’ te komen. Dit heb je nodig om connectie te krijgen met het kind dat geslagen heeft.

  1. Probeer connectie te maken met het kind zijn verdriet dat onder het slaan verstopt zit

Zelfs wanneer het lijkt dat je kind geen enkele emotie heeft, toch mag je ervan uit gaan dat er lastige gevoelens in hem zitten die aanleiding zijn voor het slaan. Je kind helpen om deze gevoelens naar de oppervlakte te krijgen en ze aan je te tonen is nu je hoofddoel. Hoe doe je dat?

Ga naar hem toe, heel dicht en buig door je knieën zodat je op zijn hoogte zit/ligt. Kijk hem goed in de ogen. Denk er op dit moment aan dat je kind geen slecht wezen is en je ander kind slaat uit plezier, maar dat hij lastige emoties heeft waarbij hij jouw hulp nodig heeft om ze te kunnen reguleren. Wees kalm en zeg “Dat was moeilijk he, jouw broertje begon te huilen, ik zie dat je je hier ook niet goed bij voelt, vertel me eens wat er gebeurd is’. Creëer een veilig sfeer zodat hij zich goed voelt en zijn gevoel aan je durft te tonen. Als hij zelf niets vertelt, probeer dan zelf te omschrijven hoe je denkt dat hij zich voelt ‘Ik vraag me soms af of je het moeilijk vind dat er nu opeens een broertje bij gekomen is. Ik denk dat dat soms best lastig is voor je’. Als hij boos wordt, ben je goed op weg. Zeg dat het ok is dat hij dit voelt, dat hij boos mag zijn. Wanneer hij door de boosheid komt, zal hij zijn verdriet tonen en kunnen huilen in je armen.

  1. Heb oog voor het positieve dat je kind doet voor zijn broer of zus.

Telkens je iets fijn en positief ziet gebeuren tussen hen, zeg je er iets van “toen je je zus liet meespelen zag ik dat ze heel blij werd”.

  1. Versterk de band tussen hen

Er zijn verschillende manieren waarop je de band tussen je kinderen kan versterken.

Laat de ze samen een team vormen tegen jou of jullie als ouder(s). Dit werkt verbindend voor hen onderling. Laat hen tekeningen maken voor elkaar. Probeer rivaliteit de kiem in te smoren door sommige dingen ook anders te verwoorden i.p.v. te zeggen “ik ben nu even bezig met je broer, daarna kom ik je helpen” kan je ook zeggen “als mijn handen vrij zijn, kan ik je komen helpen”.

  1. Preventie

Als ouders is het onze verantwoordelijkheid om onze kinderen veilig te houden. Wanneer je gemerkt hebt dat je kinderen niet veilig met elkaar kunnen spelen, is het jouw taak om bij hen te blijven wanneer ze spelen zodat je meteen kan ingrijpen en de spanning laten zakken als je merkt dat het uit de hand kan lopen.

Wanneer je kind andere slaat en hieronder gevoelens zitten van angst, te-veel-zijn, minderwaardig, aan de kant geschoven, zal je dit gevoel bevestigen bij het straffen. Je boodschap, hoe die voor je kind binnenkomt is dan ‘je bent inderdaad een slecht kind, want je slaat’. Ook al bedoel je dit niet zo. Het kind voelt nog meer woede en angst en zal niet makkelijk stoppen met dit gedrag. Door ruimte te maken voor het onderliggende gevoel, leer je je kind niet dat het een slecht kind is, maar wel dat de gevoelens die daaronder liggen er mogen zijn. Maar dat de uitingsvorm niet tolereerbaar is. Hij leert dat hij zijn gevoelens mag tonen en je hem ondersteunt in dit leerproces. 

Onthoud: ook dit is een fase, ook dit gaat over. Wanneer je je kind helpt met zijn gevoelens, zal hij leren om ze beter in de hand te hebben zodat hij zich gedrag ook beter in de hand heeft. En ook belangrijk: hij leert dat jij als ouders er bent om hem hiermee te helpen. Als veilige boei in de storm.

Schrijf een reactie.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Rouwen: een traject zonder einde…

‘Voor elk probleem is er een oplossing’ wordt er weleens gezegd. Wanneer we iemand dierbaar uit onze omgeving verliezen, …

Stoppen met denken, stoppen met piekeren

“Ik kan niet stoppen met denken!”, “Ik pieker constant!”, “Ik ben zo moe van het denken!” Bijna elke cliënt …

Bouwstenen voor ontwikkeling

Natuurlijk volg ik niet alleen mijn gevoel. Mijn gevoel en dit: Wat hebben kinderen nu eigenlijk nodig om op te groeien tot …